Reklama
Kontakt z Nami
turystyka.org.pl
84-100 Puck
ul.Armii Wojska Polskiego 2A
0-800-146-148
info@turystyka.org.pl
( nie udzielamy informacji o noclegach ! )
Dodaj swoje ogłoszenie ONLINE!
84-100 Puck
ul.Armii Wojska Polskiego 2A
0-800-146-148
info@turystyka.org.pl
( nie udzielamy informacji o noclegach ! )
Dodaj swoje ogłoszenie ONLINE!
Linki
Warto zobaczyć
SZKUTY REWSKIE
Powstające na przełomie XIX i XX w. w rewskich warsztatach szkutniczych drewniane żaglowce towarowe, do czasu budowy linii kolejowej Puck - Hel, zapewniały regularne połączenia żeglugowe pomiędzy wsiami kaszubskimi nad Zatoką Pucką a Gdańskiem. Armatorzy z Rewy transportowali na swoich szkutach żwir z Mrzezina, piasek i kamienie wydobywane z dna Zatoki Puckiej, cegłę z Rzucewa, drewno z Puszczy Darzlubskiej, płody rolne z Kępy Swarzewskiej, trawę morską z Pucka czy torf z Mostowych (Mocich) Błot. Raz w roku, w dniu odpustu Matki Boskiej Swarzewskiej (16 lipca), te niewielkie żaglowce stawały się jednostkami pasażerskimi dla mieszkańców Kępy Oksywskiej i okolic, którzy wyruszali z Rewy do Swarzewa, by pokłonić się Swarzewskiej Madonnie Królowej Polskiego Morza.
W okresie międzywojennym Rewa była przystanią macierzystą dla 10 żaglowców, z których większość uległa, niestety, zniszczeniu na kotwicowisku w latach 1939-1945. Wraki 4 szkut spoczywają na dnie Zatoki Puckiej, kilkaset metrów od brzegu, w pobliżu Rewy i Osłonina (gmina Puck). W latach 70. XX w. nurkowie Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku natrafili na wrak "Heleny". Wydobyte z niego przedmioty: lornetka, kompas oraz elementy wyposażenia pokładowego trafiły do Centralnego Muzeum Morskiego. W roku 2000 nurkowie zlokalizowali kolejne wraki żaglowców: "Katarzyny" (z doskonale zachowanym fragmentem pokładu z windą kotwiczną) i nieco dalej od niego Erwina i Eugenii. Odkryli także pozostałości dawnego drewnianego pomostu służącego do przeładunku towarów.
MIERZEJA REWSKA
W czasie, gdy brak było połączeń drogowych pomiędzy osadami leżącymi nad Zatoką Pucką, kwitła lokalna żegluga towarowa, której głównym ośrodkiem była Rewa, znajdująca się dziś w gminie Kosakowo. Drewniane żaglowce transportowały do Gdańska, Pucka, a później też Gdyni i Helu głównie drewno, torf i materiały budowlane. Korzystne położenie Rewy nad niewielką zatoczką, osłoniętą piaszczystą mierzeją nazywaną przez rybaków Szperkiem, również dzisiaj stanowi jeden z największych atutów tej gminy.
Największą osobliwością przyrodniczą Kosakowa jest Mierzeja Rewska, zwana też Cyplem Rewskim lub Szperkiem. Gdy obniża się poziom wód w zatoce, ta piaszczysta ławica o szerokości 40 - 50 m u nasady, wyłania się z wody niemal na długość 1 km tworząc naturalne molo, które upodobały sobie również okoliczne mewy. Usypany przez te same prądy morskie co Mierzeja Helska, rewski Szperk jest częścią dużej, 2-metrowej mielizny Mewia Rewa, znanej także jako Ryf Mew lub Rybitwia Mielizna, ciągnącej się pod powierzchnią wody aż po Kuźnicę. Przy niskim stanie wody w Zatoce Gdańskiej mielizna również wynurza się z niej. Gdyby nie Głębinka (Depka), sztucznie przekopane przejście dla statków zmierzających do Pucka i portów półwyspu, można by wtedy przejść do Kuźnicy.
Powstające na przełomie XIX i XX w. w rewskich warsztatach szkutniczych drewniane żaglowce towarowe, do czasu budowy linii kolejowej Puck - Hel, zapewniały regularne połączenia żeglugowe pomiędzy wsiami kaszubskimi nad Zatoką Pucką a Gdańskiem. Armatorzy z Rewy transportowali na swoich szkutach żwir z Mrzezina, piasek i kamienie wydobywane z dna Zatoki Puckiej, cegłę z Rzucewa, drewno z Puszczy Darzlubskiej, płody rolne z Kępy Swarzewskiej, trawę morską z Pucka czy torf z Mostowych (Mocich) Błot. Raz w roku, w dniu odpustu Matki Boskiej Swarzewskiej (16 lipca), te niewielkie żaglowce stawały się jednostkami pasażerskimi dla mieszkańców Kępy Oksywskiej i okolic, którzy wyruszali z Rewy do Swarzewa, by pokłonić się Swarzewskiej Madonnie Królowej Polskiego Morza.
W okresie międzywojennym Rewa była przystanią macierzystą dla 10 żaglowców, z których większość uległa, niestety, zniszczeniu na kotwicowisku w latach 1939-1945. Wraki 4 szkut spoczywają na dnie Zatoki Puckiej, kilkaset metrów od brzegu, w pobliżu Rewy i Osłonina (gmina Puck). W latach 70. XX w. nurkowie Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku natrafili na wrak "Heleny". Wydobyte z niego przedmioty: lornetka, kompas oraz elementy wyposażenia pokładowego trafiły do Centralnego Muzeum Morskiego. W roku 2000 nurkowie zlokalizowali kolejne wraki żaglowców: "Katarzyny" (z doskonale zachowanym fragmentem pokładu z windą kotwiczną) i nieco dalej od niego Erwina i Eugenii. Odkryli także pozostałości dawnego drewnianego pomostu służącego do przeładunku towarów.
MIERZEJA REWSKA
W czasie, gdy brak było połączeń drogowych pomiędzy osadami leżącymi nad Zatoką Pucką, kwitła lokalna żegluga towarowa, której głównym ośrodkiem była Rewa, znajdująca się dziś w gminie Kosakowo. Drewniane żaglowce transportowały do Gdańska, Pucka, a później też Gdyni i Helu głównie drewno, torf i materiały budowlane. Korzystne położenie Rewy nad niewielką zatoczką, osłoniętą piaszczystą mierzeją nazywaną przez rybaków Szperkiem, również dzisiaj stanowi jeden z największych atutów tej gminy.
Największą osobliwością przyrodniczą Kosakowa jest Mierzeja Rewska, zwana też Cyplem Rewskim lub Szperkiem. Gdy obniża się poziom wód w zatoce, ta piaszczysta ławica o szerokości 40 - 50 m u nasady, wyłania się z wody niemal na długość 1 km tworząc naturalne molo, które upodobały sobie również okoliczne mewy. Usypany przez te same prądy morskie co Mierzeja Helska, rewski Szperk jest częścią dużej, 2-metrowej mielizny Mewia Rewa, znanej także jako Ryf Mew lub Rybitwia Mielizna, ciągnącej się pod powierzchnią wody aż po Kuźnicę. Przy niskim stanie wody w Zatoce Gdańskiej mielizna również wynurza się z niej. Gdyby nie Głębinka (Depka), sztucznie przekopane przejście dla statków zmierzających do Pucka i portów półwyspu, można by wtedy przejść do Kuźnicy.